Tabs: Blog | About Me |

22.6.06

"Θες πόρνη, θες ελεύθερη, για άλλους δαιμονισμένη"

Ποτέ δεν αγάπησα, δεν ταυτίστηκα , δεν ενστερνίστηκα το προπατορικό αμάρτημα και τις ζωγραφιστές του εικόνες. Το πριν και το μετά του.
Ένας Αδάμ και μια Εύα πρώτα αθώοι κι αδαείς μεσ’ στο παράδεισο, μετά φριχτοί κι άθλιοι, ντυμένοι με τη γύμνια τους και το σκοτάδι της δαγκωνιάς της γνώσης, να πορεύονται στο πουθενά της πλάσης. Με πόνους να γεννήσεις τα παιδιά σου. Υπάρχει άραγε κι άλλος τρόπος;
Με το αίμα σου και τον ιδρώτα σου να καλλιεργήσεις τη γη. Δηλαδή πως αλλιώς να δαμάσεις αυτό που σε ξεπερνάει, το ανερμήνευτο;
Για μένα, Παράδεισος και άγνοια δεν πάνε μαζί. Το φως έχει βαρύτητα κι αξία μονάχα σε συνδυασμό με το σκοτάδι. Όλα είναι διπλά. Το καλό και το κακό, η ζωή κι ο θάνατος, η ζωή που δεν είναι ζωή κι ο θάνατος που δεν είναι θάνατος.
Το παραμύθι του Θεού του τιμωρού μόνο αποστροφή και απόγνωση γεννούσε στην ψυχή μου. Αυτή η οριστικά κομμένη γραμμή της επικοινωνίας και της συνάντησης θνητού και Αιώνιου, μ’ όλο το λάθος στην πλάτη του ανθρώπου φορτωμένο , αυτό το δείγμα ζευγαριού που μ’ ένα φίδι ατέλειωτα θα γεύεται την πτώση, ήταν πολύ βαριά Διαθήκη κι ανελέητη.
Πολλά χρόνια μετά, πολύ πρόσφατα τώρα, με δεδομένη εμπειρικά την ορθόδοξη πίστη μου, ξαναγυρίζω στις πηγές να καταλάβω και να μετα – λάβω της Ευαγγελίας το χαρμόσυνο μήνυμα που έφερε στον άνθρωπο ο Χριστός στα λόγια και στο βίο του.
Για την ανύψωση του κόσμου στο Ανάστημά Του, την Ανάσταση της Αληθείας την Τρίτη μέρα κατά τας γραφάς, την ένθεή μας φύση. Καινή η Διαθήκη, με καινούργια μάτια κι εμείς να την διαβάσουμε. Στα μάτια της Μαγδαληνής είδα τα δάκρυά μου. Θες πόρνη, θες ελεύθερη, γι’ άλλους δαιμονισμένη. Μα πάνω απ’ όλα ανθρώπινη, που ανύψωσε την Εύα. Σημείο αναφοράς πολύτιμο κι αναίτια για όλους μας κρυμμένο.
Το μεγαλείο της γυναίκας που βυθίστηκε στη φύση της, για ν’ ανεβεί απ’ το μηδέν και να βρει το Ένα. Όχι που τη διαλέξανε, μα διάλεξε εκείνη το τι και ποιον περίμενε να βρει και να πιστέψει.
Δαίμονες είναι οι αισθήσεις, πέντε τον αριθμό. Δαίμονας η επιθυμία, δαίμονας και η οργή της γνώσης. Το σύνολο επτά. Δεν τους παλεύεις με τα όχι και τα μη. Μονάχα με το είμαι. Είμαι κομμάτι από την ύλη αυτού του κόσμου. Είμαι το χάος και το φως, είμαι ο δίπλα, είμαι εσύ, είμαι ο Λόγος, είμαι η Άνοιξη και ΕΙΜΑΙ η Αγάπη.

Κι ήρθα ν’ ακούσω τις φωνές που φύλαγες στο στρώμα
Τη νύχτα που μου παίξανε στα ζάρια το κορμί,
Ήρθα ν’ ακούσω τις φωνές μα εσύ κοιμάσαι ακόμα
Με το χεράκι ξέσκεπο να φαίνεται η πληγή.
Λίνα Νικολακοπούλου

Ετικέτες

buzz it!


Permalink για το ""Θες πόρνη, θες ελεύθερη, για άλλους δαιμονισμένη""

3 Comments:

Anonymous mpampakis said...

Πολύ ζεν βρε κορίτσι μου, ειδικά για Ιούνιο! :^)
Κάποτε νόμιζα ότι ήξερα όλες τις απαντήσεις για το πώς μας δημιούργησε Εκείνος. Τώρα δεν βγάζω άκρη. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η αρχετυπική γυναίκα (Εύα) χρησιμοποιήθηκε (εκ των υστέρων) για να καλύψει τις φοβίες των μέσων, τρομαγμένων ανδρών που δεν αντέχουν την ιδέα μιας Γυναίκας - Θεάς δίπλα τους.
ΥΓ: Δεν ξέρω αν βγάζει νόημα ό,τι γράφω, είμαι στην 4η βότκα και η Βραζιλία ακόμα δεν βλέπεται!

22/6/06 23:33  
Blogger Μαύρος Γάτος said...

Ω, ποία σύμπτωσις σκέψεων, indeed!!!!!! Παράδεισος, Εύα, και Λίνα Νικολακοπούλου....

Ξέρεις, "τα μεγάλα πνεύματα"...

Μα, Γάτος με Αλογόμυγα;;;;

Σ;))))))))

26/6/06 01:22  
Anonymous Ανώνυμος said...

αχ...αυτα τα απεραντα ενοχικα συνδρομα που αφησε η ταση καποιων ανθρωπων να εκλογικευσουν κ να μεταφρασουν τον Θεο συμφωνα με τις δικες τους προσωπικες κ ανθρωπινες αναγκες...ενα Θεό ταυτοσημο με εναν ηθικο κωδικα στον οποιον μανιωδως στηριζονται για να πετυχουν την ατομικη τους λυτρωση, με βαση τα καλα τους εργα, στην ατομικη τους ζυγαρια...εφαγα 30 χρονια να βλεπω τη ζωη μεσα απ αυτο το σπασμενο γυαλι, να πνιγομαι με "μη" κ "πρεπει" ωσπου να αρχισω να βλεπω λιγο φως στο τουνελ...

28/9/07 13:13  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home