Tabs: Blog | About Me |

Δευτέρα, Δεκεμβρίου 8

Οι πιτσιρικάδες μας θύμωσαν ...



Ναι, γράφω εν θερμώ. Και είμαι οργισμένη.
Φταίει ίσως ότι γράφω την ώρα που το κέντρο της πόλης μου φλέγεται. Μικροί "αναρχικοί" (μαθητές γυμνασίων και λυκείων, παιδιά των φίλων μου και των γειτόνων μου) ξεσπάνε την έντασή τους σε όσα προπύργια θυμίζουν τα κατεστημένα μας. Καίνε, ρημάζουν και καταστρέφουν.
Την ίδια ώρα αγχωμένες μαμάδες τα ψάχνουν στα κινητά, ουρλιάζοντας κάτι 
ατάκες του στυλ "μαζέψου σπίτι ΤΩΡΑ".
Απέναντί τους σαστισμένοι αστυνομικοί πασχίζουν να διαχειριστούν αντικρουόμενες εντολές ανωτέρων, που άλλοτε λένε "καλυφθείτε" κι άλλοτε "αφήστε τα να ξεσπάσουν, δεν μας παίρνει για επιθέσεις".

Με την αυτονόητη ανάγκη -που χρόνια μου καλλιεργούν- ψάχνω να βρω σε ποιό "στρατόπεδο" ανήκω.
Διαθέτω λίγη από την αλητήρια ευκολία του δημοσιογράφου, που βαφτίζει 
"αναρχικό", όποιον πιτσιρικά ορθώνει ανάστημα στους "μπάτσους".
Διαθέτω ακόμη ένα κομμάτι που ταυτίζεται με την αγωνία της μάνας που ουρλιάζει στο βλαστάρι της ότι η "επανάσταση" είναι υπόθεση των πεινασμένων κι εμείς στο .. σπίτι έχουμε αστακομακαρονάδα.
Διαθέτω επίσης ξάδερφο μπάτσο, που το πρωί με άφησε σύξυλη λέγοντας στο γιό του πως "αυτό το παιδί που χάθηκε θα μπορούσες να είσαι εσύ".
Διαθέτω τέλος, φίλους που τρέχουν πανικόβλητοι αυτή τη στιγμή να ασφαλίσουν τα γραφεία και τα μαγαζιά τους, γιατί αύριο θα πρέπει να συνεχίσουν να επιβιώνουν.

Κι όμως ... μέσα σε όλο αυτόν τον πανικό, εγώ η παράλογη, ζηλεύω απίστευτα τους πιτσιρικάδες που επιτέλους μας θύμωσαν. Ελπίζω πια, μόνο στη δική τους ικανότητα να θυμώνουν. Εμείς οι υπόλοιποι, μάθαμε να σταθμίζουμε την οργή μας με την καλοπέραση και η δεύτερη πάντα αποδεικνύεται βαρύτερη.

buzz it!


Permalink για το "Οι πιτσιρικάδες μας θύμωσαν ..."

10 Comments:

Anonymous Πολύ στενοχωρημένος, ο θείος σου said...

Αλλαξα δέκα φορές αυτό που θέλω να σού γράψω. Τελικά, δεν σού γράφω τίποτε.

10:32 μ.μ.  
Blogger oistros said...

Θείε
πάει πολύς καιρός που δεν βρίσκω τι να πω.
Και απο χθες, πίστεψέ με, πασχίζω να καταλάβω πόσα "δίκια" μπλέκονται σ' αυτήν την ιστορία. Με τρομάζει που είμαστε τόσο θυμωμένοι μ' αυτά τα παιδιά. Ίσως θα 'πρεπε να μαστε απλώς οργισμένοι με τους εαυτούς μας. Ξέρεις, αύριο θα καταλήξουμε όλοι μαζί στο συμπέρασμα πως για όλα φταίνε οι "αναρχικοί". Ήδη απόψε τα κανάλια ουρλιάζουν πως η χώρα φλέγεται και φταίνε μιά ομάδα από θυμωμένα τρελόπαιδα. Κι αν χθες ο μέσος "καναπ-έλληνας" τα 'χε πάρει στο κρανίο με τον αψυχολόγητο αστυνομικό, αύριο θα 'ναι πυρ και μανία με τον ίδιο του το γιό. Α στο μεταξύ βέβαια, ξέχασα να σου πω ότι ο γιός είναι ήδη εξοργισμένος με τον πατέρα. Και καθώς οι πολιτικάντηδες εδώ μας παίζουν στα δάκτυλα, στο τέλος είμαστε ικανοί να κάψουμε την Ελλάδα και κανείς να μην θυμάται πια ποιός θύμωσε με ποιόν και γιατί.
Υ.Γ. Λατρεύω την εγκράτειά σου αλλά θα προτιμούσα να διαβάζω τον .. δεκάλογο. Άλλωστε, έχει αξία να δω τι φτάνει από όσα γίνονται εδώ στα μέρη σου.

11:22 μ.μ.  
Blogger giorgos_st said...

Όσο σωστά και να το δούμε οίστρε μου (που σωστά το βλέπεις)τα πράγματα φοβάμαι πως εξελίσονται ερήμην μας, δεν έχουμε τον τρόπο να κατανοήσουμε την οργή των οργισμένων εμείς οι μεγαλύτεροι,οι κώδικες μας είναι ανεπαρκείς,και τα λόγια μας δε φτάνουν, δεν πείθουν ούτε εμάς τους ίδιους...

7:30 μ.μ.  
Blogger Maria-Maria said...

καλο το κειμενο ...και δεχομαι οτι ειναι αυθεντικο , αν και μοιαζει με ανακοινωση τμηματος Δημοσιων σχεσεων.....

Φαντασου και την πιθανοτητα , μεσα σε ενα απο τα κτιρια που καψανε, να ειχε βρει θανατο ενας αθωος πολιτης...απο συμπτωση(στο λαθος μερος τη λαθος στιγμη).

Δεν μπορουν λοιπον ολοι (κατα την αποψη μου ) να εχουν δικιο, αυτοι που σιγουρα εχουν δικιο ειναι τα παιδια μου , και τα παιδια του καθενος που θελουν να κανουν χριστουγεννα στη Αθηνα και να τη δουν στολισμενη...

Και δεν δεχομαι οτι τα πιτσιρικια εκφραζουν την "αγανακτηση του κοσμου" , τη στιγμη που ο κοσμος αυτος ειναι ο κοσμος του 4χ4 , των ακριβων γκατζετς,του διακοποδανειου , του φιρματου ρουχου...

2:24 μ.μ.  
Blogger oistros said...

Γιώργο
απελπίζομαι διαπιστώνοντας πως μεγαλώσαμε τόσο. Ως πιτσιρίκα τσακωνόμουν κάθε χρόνο στην επέτειο του Πολυτεχνείου με τους γονείς μου που επέμεναν να μου απαγορεύουν να πάω στην συγκέντρωση. Σε κάτι τέτοιες κουβέντες εντόπιζα τότε το ... χάσμα των γενεών.
Αναρωτιέμαι τι σκέφτονται οι σημερινοί πιτσιρικάδες για μας. Υ.Γ. Βρήκα μόλις στο μέηλ μου το γράμμα των φίλων του Αλέξη, που μάλλον έχει μερικές απαντήσεις.

Γράφει: "Δεν είμαστε τρομοκράτες, 'κουκουλοφόροι', 'γνωστοί - άγνωστοι'. Είμαστε τα παιδιά σας. Αυτοί, οι γνωστοί- άγνωστοι... Κάνουμε όνειρα -μη σκοτώνετε τα όνειρά μας! Έχουμε ορμή -μη σταματάτε την ορμή μας. Θυμηθείτε. Κάποτε ήσασταν νέοι κι εσείς. Τώρα κυνηγάτε το χρήμα, νοιάζεστε μόνο για τη 'βιτρίνα', παχύνατε, καραφλιάσατε, ξεχάσατε.

» Περιμέναμε να μας υποστηρίξετε. Περιμέναμε να ενδιαφερθείτε, να μας κάνετε μια φορά κι εσείς περήφανους. Μάταια. Ζείτε ψεύτικες ζωές, έχετε σκύψει το κεφάλι και περιμένετε τη μέρα που θα πεθάνετε. Δεν φαντάζεστε, δεν ερωτεύεστε, δεν δημιουργείτε! Μόνο πουλάτε κι αγοράζετε. Υλη παντού. Αγάπη πουθενά. Πού είναι οι γονείς; Πού είναι οι καλλιτέχνες;

Γιατί δεν βγαίνουν έξω να μας προστατέψουν; μας σκοτώνουν. Βοηθήστε μας...».

8:55 μ.μ.  
Blogger oistros said...

Μαρία - Μαρία
ας συμφωνήσουμε διαφωνώντας.
Πράγματι, είμαι "παιδί" των δημοσίων σχέσεων. Μόνο που πριν πλασάρω το "εμπόρευμά" μου, κάνω πάντα τον κόπο να μπω στα .. παπούτσια των άλλων. Αυτή η μέθοδος με βοηθάει να κατανοήσω απόλυτα την ανάγκη των παιδιών σας να χαρούν ξέγνοιαστα Χριστούγεννα. Παραδόξως, η ίδια μέθοδος μου θυμίζει πως όσοι χρεώθηκαν για να αποκτήσουν αναπαυτικά τζιπάκια, γκατζετάκια και χλιδάτες μεζονέτες δεν είναι απλώς κοκορόμυαλοι αλλά συνάμα και θύματα της εποχής μας, που σε μετράει μόνο με όσα απόκτησες κι όσα μοστράρεις. Κι έτσι πάλι καταλήγω να κατανοώ την οργή των πιτσιρικάδων, που βαρέθηκαν το τρυπάκι μας με τον υλισμό.

9:09 μ.μ.  
Anonymous Dark Angel said...

Οίστρε, οίστρε στον κόσμο των πιτσιρικάδων δεν πρόκειται να ανήκουμε εμείς. Και είμαι τόσο χαρούμενος για αυτό.

Ασπασμούς μετά από χρόνια και ζαμάνια.

10:53 μ.μ.  
Blogger aitherovamwn said...

Aχ Dark, αυτό είναι το χειρότερο... Ότι δεν θέλετε ν'αλλάξετε. Γιατί αν άλλαζε ο κοσμηματοπώλης στο Κολωνάκι, αν άλλαζε ο πατέρας μου- αν αν αν..- δεν θα βανδάλιζαν την Αθήνα. Δεν θα έμπαιναν γιαγιάδες να κλέψουν κινητά μαζί με άλλους ναρκομανείς, απόκληρους μιας κοινωνίας που κι αν ακόμη δεχτώ πως δεν τη φτιάξατε εσείς, συναινέσατε στη μπαχαλοποίησή της. Αυτοί που καίνε, αυτοί που διαδηλώνουν ειρηνικά, αυτοί που ανάβουνε κεριά, αυτός που σκότωσε το παιδί- όλοι αυτοί είμαστε παιδιά αυτής της κοινωνίας. Μην αντιστέκεστε στη φυσική ροή των πραγμάτων- "όλα αλλάζουνε, όλα εφήμερα, μόνο τα πάθη μας θεριά ανήμερα"

Υ.Γ:
"Στου κυρ-Αντώνη του μανάβη τις ντομάτες
που είναι σαν κόρες φθισικές πολύ βαμμένες
έχω με τέχνη περισσή εγώ βαλμένες
πράσινες κάμπιες κι άγριες σαν τους αντάρτες

Στα νιάτα του έμπλεξε ο Αντώνης με μια τσούλα
οι συγγενείς του όλοι εμπήκανε στη μέση
να τη θυμάται πότε-πότε πια τ'αρέσει
ζώντας μιαν ήσυχη και άχαρη ζωούλα

Τα'χω μισήσει τα ολόχρυσα κλουβιά σας
μ' ακολουθούνε σ' όποιο μέρος και να πάω
να'χετε υπ' όψιν σας μια μέρα θα σας φάω
όλους εσάς όπου κοιτάτε τη δουλειά σας

Χώρα σαν τούτη μες στον κόσμο δεν είν' άλλη
με πολιτείες ολοπλούμιστες με φώτα
μα το νερό είν' αρμυρό σαν τον ιδρώτα
κι ο τόπος μοιάζει σαν μιαν αλυκή μεγάλη

Ρίχνω το βλέμμα στου προσώπου σου τα μήλα
δεν βρήκες μου'πες το θεό μα δε σε νοιάζει
εγώ όμως βρήκα αυτό το κάτι που του μοιάζει
το λεν' αγάπη κι είναι στης καρδιάς τα φύλλα

Τα'χω μισήσει τα ολόχρυσα κλουβιά σας
μ' ακολουθούνε σ' όποιο μέρος και να πάω
να'χετε υπ' όψιν σας μια μέρα θα σας φάω
όλους εσάς όπου κοιτάτε τη δουλειά σας

Κόπιασε κόρη μες στου ονείρου μου τ' αλώνι
δεν θα γεράσουμε ποτέ στο υπογράφω
και τις ντομάτες στα παπούτσια μου τις γράφω
μαζί με το μανάβικο του κυρ-Αντώνη."

Ευτυχώς που έχω την τύχη να ξέρω άνθρωπο στην ηλικία του πατέρα μου και της μάνας μου, που δεν γέρασε. Αρα αυτά που ζητούμε δεν είναι ουτοπικά!

Μετά τιμής
Αννα

11:12 π.μ.  
Blogger vangelakas said...

Ἔτσι εῑναι. Ἡ ἀλήθεια βρίσκεται κάπου στὴν μέση...

Χρόνια καλά μὰ σερἰ!

12:57 μ.μ.  
Anonymous Dark Angel said...

O κόσμος αλλάζει. Την κατεύθυνση δεν μας είπαν Αννα....

10:45 μ.μ.  

Links to this post:

<< Home