Tabs: Blog | About Me |

29.9.06

"Τα εκπορευόμενα εστί τα κοινούντα τον άνθρωπον"

Ακούω όλη αυτή την παραφιλολογία των ημερών για το ποιός προσηλύτισε περισσότερους με το σπαθί: το Ισλάμ ή ο Χριστιανισμός? Οι Μουσουλμάνοι ζητούν την κεφαλή του Πάπα επειδή επανέλαβε απόσπασμα ενός διαλόγου του Βυζαντινού αυτοκράτορα Μανουήλ Παλαιολόγου του Β' με Πέρση λόγιο. Στο επίμαχο κομμάτι ο Πάπας είπε: «Ο αυτοκράτορας μιλά για το θέμα του τζιχάντ, του ιερού πολέμου. Έλεγε, και μεταφέρω αυτούσια τη φράση: Δείξε μου τι νέο έφερε ο Μωάμεθ και εκεί θα βρεις μόνον πράγματα διαβολικά και απάνθρωπα, όπως η διαταγή του να διαδοθεί η πίστη που κήρυττε με το σπαθί».
Όντως την μετέφερε αυτούσια τη φράση ο Βενέδικτος. Το ζήτημα είναι γιατί επέλεξε μία τέτοια φράση σε μία ακαδημαϊκού τύπου ομιλία και μάλιστα σε καιρούς πονηρούς και ταραγμένους. Γιατί επέλεξε μία πύρινη αρχή να την θέσει ως βάση διαλόγου? Τα δύσκολα εγχειρήματα προϋποθέτουν σύνεση, ευγένεια (Βολταιρικών ρήσεων εννοώ) ενάργεια πνεύματος και την απαραίτητη αντίληψη του τι πιθανόν θα αποφέρουν ως αποτέλεσμα.

Προσωπικά εκτιμώ την ισορροπιστική πολιτική του Οικουμενικού Πατριαρχείου και ας μοιάζει συχνά μονόδρομος λόγω γεωγραφικοπολιτικών συνθηκών. Αν ο Χριστιανισμός -που αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της ευρωπαϊκής ταυτότητας και του δυτικού πολιτισμού- δεν μπορεί να διακρίνεται για την ευρυχωρία ενός πνεύματός αγάπης και κατανόησης τότε κινδυνεύει πράγματι να μπει σε ζύγια και σε αντιπαλότητες για το ποιός και πού, έκανε τί. Κι οι θρησκευτικοί ταγοί οφείλουν να τον προασπίζουν κι όχι να τον εκθέτουν. Αν και ανά τους αιώνες το αντίθετο έπρατταν συχνά.

«Την Πολιτεία δυό λάμιες τη ρημάζουνε:
η λύσσα του καλόγερου, του δάσκαλου η μανία» .
Κ. Παλαμάς


Στην Ελευθεροτυπία δημοσίευσε χθες ο Στάθης ένα κείμενο που σηκώνει πολύ κουβέντα.
Μεταξύ άλλων γράφει:

Το πρώτον που έχει να παρατηρήσει κανείς είναι ότι ακόμα κι αν ο Πάπας ή οποιοσδήποτε άλλος έλεγε κάτι το οποίον θα μπορούσε να εκληφθεί ως προσβλητικό για άλλους ή και όντως να είναι, δεν θα ήταν δα και προς θάνατον (εκλύοντας συνάμα διαδηλώσεις, απειλές κι άλλες βαρβαρότητες). Αντιθέτως θα ήταν και θα έπρεπε να είναι προς απάντησιν.

Πράγματι θα έπρεπε να είναι προς απάντηση. Αλλά ποιός δέχεται πια το προφανές και ως συμβαίνον? Ζώντας σε μία διαρκή Πρωταπριλιά, όπου όλα τα απίθανα λαμβάνουν χώρα ως φυσικότατα, οφείλουμε να είμαστε πιο υποψιασμένοι. Ιδίως δε, όσοι διεκδικούν (ή απολαμβάνουν εκ θέσεως) το αλάνθαστο.

Και παρακάτω: Το λάθος δεν χρειάζεται να υπάρξει αν μπορεί να κατασκευασθεί! Απ' τα ΜΜΕ και τις λοιπές «δημοκρατικές» ή φανατικές δυνάμεις -το ανύπαρκτο λάθος μπορεί να καταστεί το ίδιο «χρήσιμο» με ένα υπάρξαν.

Ένας εκ του περισσού λόγος να μην δίδονται αφορμές για λάθη. Η βιομηχανία κατασκευής τους ανθίζει παγκοσμίως. Και η κατανάλωση τους ευδοκιμεί. Αν ο διάλογος δικάζεται, η υπεράσπισή του απαιτεί προσεκτικά επιχειρήματα για να κερδίσει την υπόθεση. Όχι τσιτάτα που μοιάζουν μόνα τους πολεμικές ιαχές και επιδέχονται εύκολες παρερμηνείες. Αν δυσκολευόμαστε να αντιμετωπίσουμε την ματαιότητά μας χωρίς την ελπίδα ενός Θεού θα πρέπει οι "ταγμένοι" υπηρέτες του (θρησκευτικοί ηγέτες) να θυμούνται διαρκώς σε πόσο ευαίσθητα κομμάτια της αγωνίας μας ακουμπούν. Και να συμπεριφέρονται με το δέον δέος.

Αν ο αναπόφευκτός μου θάνατος απαιτεί την ύπαρξη ενός Θεού, οφείλω σπλαχνικά να κατανοώ την ίδια ανάγκη σε ένα μουσουλμάνο ή έναν Εβραίο. Πόση σημασία έχει τελικά να αποδείξω τη "σοφία" της δικής μου επιλογής ή την "αμετροέπεια" των υπολοίπων? Μόνο να καλοπιάσω κι άλλο το σκουλήκι της αμφιβολίας που με κατατρώει. "Θεός είναι το μέγεθος της απελπισίας μας" έλεγε ο Λέννον "και τα ονόματά του ποικίλλουν". Και μπορεί τα ονόματα να αλλάζουν αλλά η ανθρώπινη ανάγκη που τα υπηρετεί παραμένει η κοινή αφετηρία τους. Κι αυτή η ανάγκη είναι τόσο ιερή από μόνη της που δεν δικάζεται. Που αθωώνεται αυτονόητα.

Ολόκληρο το κείμενο με δυνατό προβληματισμό -για να μην παρεξηγηθώ-περί διαλόγου και νέων πρακτικών που προσπαθούν να τον αποκοιμίσουν βρίσκεται εδώ.

Ως μικρή υποσημείωση:
"Ακούετέ μου πάντες και συνιέτε. Ουδέν εστίν έξωθεν του ανθρώπου εισπορευόμενον εις αυτόν ό δύναται αυτόν κοινώσαι, αλλά τα εκπορευόμενα εστί τα κοινούντα τον άνθρωπον".

Ετικέτες

buzz it!


Permalink για το ""Τα εκπορευόμενα εστί τα κοινούντα τον άνθρωπον""

14 Comments:

Blogger ovi said...

Καλημέρα, επειδή έγραψα αρκετά για το θέμα και στο Ovi και σε φιλανδικά περιοδικά μερικές σημειώσεις.
1ο κανένας τελικά δεν διάβασε αυτά που είπε ο πάπας και που μπορούν να βρεθούν στο τύπο του Βατικανού και στον αντίστοιχο γερμανικό τύπο.
2ο η σχετική αναφορά του παπα ήταν μια μέσα σε πολλές γιατί ο λόγος του ήταν μια ιστορική αναδρομή μέσα στους ένωνες και στο ρόλο και ανάπτυξη των θρησκειών. Άλλοι θα μπορούσαν να πειραχτούν ανάλογα.
3ο το ότι μόνο οι συγκεκριμένοι, οι μουσουλμάνοι ιερείς για να το ξεχωρίσουμε ενοχλήθηκαν από το συγκεκριμένο απόσπασμα δείχνει ότι κάποιοι έχουν τη μύγα και μυγιάζονται γιατί υπήρχαν και άλλα σημεία που θα μπορούσαν να αναφερθούν.
4ο καμιά πακιστανική, τουρκική, μαλαισιανή, αραβική, ιρανική και ο κατάλογος δεν σταματάει εφημερίδα δεν ανέφερε ότι αυτό ήταν απόσπασμα λόγου του πάπα, αλλά μετά από τεράστιους υπέρτιτλους που εμφάνιζαν τις δηλώσεις των ανάλογων φανατικών ιερέων έχοντας κάπου στο κείμενο απομονωμένη την δήλωση του πάπα.
5ο και τα δυτικά μέσα στο όνομα της ‘πολυπολιτισμικής’ κοινωνίας παίξαν το ρόλο τους προβάλλοντας δηλώσεις φανατικών και αποφεύγοντας να αναφέρουν ότι ήταν μια αξιόλογη ομιλία ενός ιστορικού θεολόγου προς ακαδημαϊκούς σε ένα πανεπιστήμιο όπου ο συγκεκριμένος έχει σαραντάχρονη ιστορία πολύ ενδιαφερόντων ομιλιών.
6ο ότι είναι ο ποντίφικας δεν σημαίνει και απαραίτητα ότι οι ομιλίες του απευθύνονται προς το ‘αντίπαλο’ ποίμνιο αλλά προς το δικό του κάτι που θυμούνται συχνά οι αιμοδιψείς μουλάδες της Σομαλιας, του Σουδάν, του Πακιστάν, του Ιράν και της Τουρκίας. Πολύ περισσότερο της Τουρκίας που για χάρη αυτής της δήλωσης βρήκαν την ευκαιρία να διαδηλώσουν την αντίθεση τους στην είσοδο της Τουρκίας στην ΕΕ.
7ο αποτέλεσμα αυτής τη ανόητης λογικής σεβασμού προς την ‘πολυπολιτισμικότητα’ μόλις μια ανόητη έκοψε τον Mozart από την όπερα του Βερολίνου. Αυτό λέγεται με τα ίδια μου τα χέρια βγάζω τα μάτια μου.
8ο για άλλη μια φορά στο όνομα του σεβασμού, των ισορροπιών και της πολυπολιτισμικής κοινωνίας τα ΜΜΕ ψεύδονται ή δεν λένε όλη την αλήθεια (και στην Ελλάδα με πρωταγωνιστή τη γνωστή προβοκατόρικη εφημερίδα) αναφέροντας ότι το ισλαμικό συμβούλιο της Γερμανίας δέχεται να παιχτεί η όπερα και θα την παρακολουθήσουν ώστε να ξεκινήσουν μια συζήτηση. Αυτό είναι πρόταση μιας ομάδας μετριοπαθών πανεπιστημιακών μουσουλμάνων και οχι του συμβουλίου το οποίο είναι αμετάπειστο!!!

Συγνώμη για το σεντόνι!!! Φιλιά!

29/9/06 10:38  
Blogger oistros said...

Θάνο
μην αναλωθούμε κι εμείς σε πολεμικές.
Θα με αναγκάσεις να κάνω τον συνήγορο πάλι και ξέρεις πόσο με ενοχλεί :)
H Ελευθεροτυπία έγραφε τις προηγούμενες μέρες:
"Στην πραγματικότητα, η ομιλία του για την πίστη, τον λόγο και τη βία δεν απαξιώνει το Ισλάμ. Ο Πάπας επιχείρησε να τεκμηριώσει με τα επιστημονικά εργαλεία της αναφοράς σε πρωτογενείς πηγές ότι πίστη και βία δεν συμβαδίζουν. Οι πιστοί μουσουλμάνοι ωστόσο -και όχι μόνο οι φανατικοί- το βλέπουν διαφορετικά. Και αυτό έχει σημασία.

Το επεισόδιο αυτό -και ας ελπίσουμε ότι ήταν μόνο ένα επεισόδιο- καταδεικνύει τον εκνευρισμό που επικρατεί στον μουσουλμανικό κόσμο. Εναν εκνευρισμό που δεν προκάλεσε ο Βενέδικτος, αλλά απλώς τον υποτίμησε. Οποιαδήποτε άλλη ερμηνεία είναι κακόβουλη. Οι θεωρίες που «βλέπουν» στο επίμαχο εδάφιο σκοπιμότητα εκ μέρους του Πάπα και μάλιστα δέκα εβδομάδες πριν από την επίσκεψή του στην Τουρκία, κινούνται στα πεδία της συκοφάντησης, της πολιτικής εκμετάλλευσης και του φανατισμού.

Ο πνευματικός ηγέτης ενός δισεκατομμυρίου καθολικών θα έπρεπε ωστόσο να γνωρίζει τις ευαισθησίες ενός και πλέον δισεκατομμυρίου μουσουλμάνων".

Σ' αυτό το τελευταίο μόνο στέκομαι.
Πράγματι δεν διάβασα όλη τη διάλεξη του Πάπα. Το τρυπάκι του "έχομεν άποψη επί παντός επιστητού" κι ας μην έχουμε χρόνο να τα ψάξουμε όλα εις βάθος, να μου το προσάψεις σε ένα βαθμό. Όσο μου αναλογεί όμως γιατί διάβασα ένα μεγάλο κομμάτι της διάλεξης. Το πνεύμα το κατάλαβα (όσο εννοώ να καταλαβαίνω). Η απορία μου όμως παραμένει: αν εγώ η ταπεινή ανυποψίαστη σκέφτομαι αμέσως τις αντιδράσεις που θα προκύψουν από τέτοιες αναφορές και τις τυχόν "παρεξηγήσεις" που θα κατασκευαστούν πως δεν τις σκέφτηκε ο Ποντίφηκας? Εκτός κι αν τις σκέφτηκε ... λέμε τώρα. Κι ο λόγος δεν ήταν προφορικός και εκ του προχείρου. Και ξέρουμε κι οι δυό πόσο παιδεύει κάποιος ένα κείμενο γραπτό. Αν το κοιτάς δύο φορές για να το βάλεις στο μπλόκ, δώδεκα για να το βάλεις στο περιοδικό, πόσες το κοιτάς για να το απευθύνεις στο παγκόσμιο χωριουδάκι?
Υ.Γ. Χειμώνιασε και σκοτείνιασε στα μέρη σου?
Φιλιά (και στη Δάφνη)

29/9/06 11:25  
Blogger Ergo te Lina said...

Γιατί να φοβασαι να σκεφτεις τι
θα πεις;..

οπως στη Γερμανία που κατεβασαν
την οπερα;...

Οι Βολταιρικες ρησεις
ευνοουν τον Παπα...

Διαφωνω με αυτα που λες αλλα θα υπερασπιστω μεχρι θανατου το δικαιωμα σου να τα λες

Στην αρχη και εμενα μου κακοφανηκαν
οι δηλωσεις του Παπα
αλλα μετα που διαβασα το κειμενο
και ειδα τις βιαιες αντιδρασεις
αλλαξα γνωμη...

Οπως και ο Χριστιανισμός,ετσι και
το Ισλαμ πρεπει να συνηθισει να δεχεται κριτικη και διαλογο...


Ποιος ηταν ο Μανουήλ Παλαιολογος
το βιβλιο που εγραψε και
η εποχή του;

29/9/06 11:52  
Blogger oistros said...

@ Ergo
Γιατί να φοβάσαι να πεις ό,τι σκέφτεσαι? Από συμπόνια, από μιά βαθιά κατανόηση προς όσους ίσως δεν καταλάβουν.
Είδες? Κι αυτοί στην Γερμανία, δεν κατάλαβαν. Ερμήνευσαν ότι λογοκρίνουμε τώρα και την Τέχνη για να την κάνουμε .. αρεστή σ' όλα τα γούστα.
Οι Βολταιρικές ρήσεις ευννοούν όποιον τις εννοεί αμφίδρομα. Το δικαιώμα σου πλάι στο δικό μου. Αλλά πρώτα το δικό σου δικαίωμα. Το "μου" να έπεται.
«Δεν μιλώ για πόλεμο θρησκειών και δεν το λέω εγώ» υπαινίχθηκε ο Αγιος Πατέρας: «απλώς παραθέτω (ich zitiere)». Όποιος παραθέτει οφείλει να εξηγεί την ουσία της παράθεσης. Να παίρνει θέση. Αλλιώς παρερμηνεύεται. Άσκοπα ή σκόπιμα.
Ευχαριστώ για τα βιογραφικά του Μανουήλ. Καλά λέει ο Φοίβος ότι είσαι αστείρευτη πηγή :)

29/9/06 12:07  
Anonymous Ανώνυμος said...

Ελπίζω να μη θεωρήσετε μεγάλη αγένεια εκ μέρους μου το γεγονός ότι, όσο εσείς συζητάτε αυτά, εγώ περί άλλα τυρβάζω;

Είναι κι αυτός ένας τρόπος να σάς πω τί πιστεύω...

29/9/06 13:16  
Anonymous Ανώνυμος said...

Τώρα που το καλοβλέπω, λέω ότι θα με πάρετε για ψωροσνόμπ. Νο γουέι! Απλά πιστεύω ότι γι'αυτό το ζήτημα, που όλο και παίρνει διαστάσεις, αλλού είναι το κλειδί. Πολύ αλλού.

Tip: πριν ρίξουμε στην αγορά ένα προϊόν, το τεστάρουμε στα εργαστήρια, δεν είναι; Μια ματιά στην Ιρλανδία, σάς λέει κάτι;

29/9/06 13:20  
Blogger Ergo te Lina said...

Xριστιανούς τρομοκρατες βρισκεις
πολλους
αλλα τους κριτικαρεις
πιο ελευθερα..

με τους αλλους
αυτολογοκρινόμαστε...

Αν ενας Μουσουλμανος
ελεγε για τους Χριστιανους
οτι ειναι τα χερια τους
βαμμενα στο αιμα κτλ
ή εκφρασεις που θα
μπορουσαν να προκαλεσουν..

θα ασχολιόταν κανείς μαζί του;;

Και απο την Οπερα γιατί κατεβασαν
τα κεφαλια του Χριστου του Βουδα
και του Ποσειδωνα;;

τους Μωαμεθανους δεν φοβουνται;
τον Μωαμεθ να κατεβασουν!
και ας αφησουν τους
αλλους να τους δουμε επι σκηνης...

:)

29/9/06 13:31  
Blogger oistros said...

@ Φοίβο
αν είσαι αλλού είμαι κάπου στα πέριξ. :)
Σχετικό - άσχετο: Με ξετρέλανε το φωτογραφικό σου κολπάκι σήμερα.
@ Τελίνα
εποχές απρόβλεπτων υπερβολών. Η πυρά των βιβλίων καταδικάστηκε ως ωμή πράξη σκοταδισμού. Που να υποψιαστεί ο Μότσαρτ ότι χρόνια μετά θα τον οδηγούσαν σε μία πιο εκλεπτυσμένη ... αποπομπή (βρίσκω τη λέξη σικάτη) στον βωμό μίας υποκριτικής ανεκτικότητας που ξεχυλώνει ορατά και συρρικνώνεται αόρατα.
Σύντομα -όταν συνέλθουμε ελπίζω- θα ξανακάνουμε "νιανιά" όλα τα αυτονόητα. Κι ίσως να ξαναδεχτούμε την Τέχνη ως έχει.

29/9/06 13:46  
Blogger ovi said...

Άντε τώρα στο συνήγορο ....

Ο πνευματικός ηγέτης ενός δισεκατομμύριου καθολικών θα έπρεπε να είναι ευαίσθητος για το δικό του ποίμνιο και οχι για το πλέον του δισεκατομμύριου ποίμνιο κάποιου άλλου. Και σ’ αυτό εμμένω τονίζοντας ότι οι αντίστοιχοι ποντίφικες είναι αυτοί που προκαλούν και φανατίζουν και οχι σε τελευταία ανάλυση οι άγνωστοι φανατικοί κληρικοί κάπου στο Πακιστάν. Ο ανάλογος Τούρκος κληρικός που φωνάζει υστερικά τον τελευταίο καιρό στέλνοντας φλογέρα μηνύματα στους ομοθρήσκους σε όλη την Ευρώπη και ειδικά στη Γερμανία και τη Σκανδιναβία, υποτίθεται ότι έχει σπουδάσει σε κοσμικό πανεπιστήμιο την αντίστοιχη θεολογία.

Το θέμα ‘γνωρίζει’ έχει μεγαλύτερες διαστάσεις από τον ποντίφικα και τον κάθε ποντίφικα γιατί και εγώ κινδυνεύω να χάσω τη δουλειά μου αν πω μια λέξη παραπάνω που θα προκαλέσει τον κάθε ‘πιστό’ που θα με καταγγείλει και ήδη συνάδελφοι έχουν χάσει τη δουλειά τους. Αλλά ποια είναι αυτή η λέξη παραπάνω; Και γιατί η ελευθερία του λόγου μου που παλεύω αν οχι χρόνια για αυτήν αλλά αιώνες, θα καταπατείτε για λόγους σεβασμού προς κάποιους φανατικούς. Βλέπεις εγώ δεν διαφωνώ ότι το ισλάμ και το Κοράνι έχουν ειρηνικά μηνύματα και για όσους το έχουν διαβάσει θα ξέρουν ότι έχει και άκρως ερωτικά μηνύματα αλλά ακόμη και αυτή η αναφορά που έκανα αυτή τη στιγμή είναι λόγος δίωξης μου, παράλληλα το να καίνε βίβλους στην Μαλαισία, τη Σομαλία και στο Σουδάν είναι ...τι είναι; Πρέπει να το κατανοώ; Γιατί υστερούν σε τι; Μα εμείς οι ίδιοι δεν είμαστε που με συχνές αναφορές μας εξυμνούμε τον ανατολικό πολιτισμό; Δεν είναι λίγο ...οξύμωρο αυτό; Πως είναι δυνατόν να ‘κατανοούμε’ τον κάθε Ιρανό δικτάτορα να κατασκευάζει πυρηνικό εργοστάσιο και να μαζεύουμε υπογραφές ενάντιων της Φιλανδίας που κάνει ακριβώς το ίδιο με μόνο γνώμονα αφ’ ενός για να μην δημιουργούμε εντάσεις με το ισλάμ και αφ΄ετερου λόγω έντονου αντιαμερικανισμού. Το πήγα μακριά; Κι όμως στο ίδιο πακέτο ανήκει!

Τέλος οχι δεν είναι δουλειά του κάθε ποντίφικα να ελέγχει αυτά που λέει για να μην πικράνει κάποιους έξω από το ποίμνιο του και τα συμφέροντα του (η λέξη είναι σωστή, όπως και ο Χριστόδουλος ο τουρκοφάγος παίζει κι αυτός τα παιχνίδια του) και σαφώς δεν θα έπρεπε να είναι δουλειά του δημοσιογράφου η λογοκρισία ακόμη και όταν αυτή γίνεται αυτολογοκρισία γιατί στο τέλος για αν θυμηθούμε και τον ποιητή με ζωντανές τις αναμνήσεις από την οθωμανική περίοδο θα μας σκιάζει η φοβέρα!!!

Η Δάφνη είναι μια χαρά μόλις με πήρε τηλέφωνο για να μου πει οτι εχει καινούργιο 'πινακα' για το γραφειο του μπαμπα ... πιο κόκκινο!!! :)

29/9/06 17:48  
Blogger oistros said...

Για να αρχίσω από τα κόκκινα μπας και κατεβάσουμε θερμοκρασία. Αν πήρες τον πίνακα μάλλον η Δάφνη τα κατάφερε ήδη πιο καλά από μένα. :)
Κάτι δεν μου κολλάει βρε Θάνο σ' όλο αυτό το σκηνικό. Ξεπεράσαμε τα σκίτσα του Μωάμεθ κι ήρθε ο Ποντίφικας να ρίξει νερό στο μύλο?
Ναι, για το δικό του ποίμνιο να σκέφτεται. Συμφωνώ. Έτσι κι αλλιώς μία κουβέντα του Πάπα ήταν αφορμή να αρχίσουν κάτι διώξεις Χριστιανών σε αλλόθρησκους τόπους και κάτι εμπρησμοί εκκλησιών.
Η σχετικότητα της ελευθερίας του λόγου είναι ένα θέμα που στην πράξη το αντιμετωπίζουμε όλοι. Η απόλυτη ελευθερία είναι ψευδαίσθηση. Κι οι επαγγελματίες της γραφής το ξέρουν καλά. Γράφεις μέχρι εκεί που δεν ενοχλείς ή μέχρι εκεί που αντέχεις να ενοχλήσεις. Τους πάνω, τους κάτω και την συνείδησή σου. Εμείς εδώ βρήκαμε κι ένα χαριτωμένο τίτλο για την περίπτωσή μας. Αυτοέλεγχος. Το λέμε συχνά και εννοούμε ότι προαιρετικά αυτολογοκρινομαστε για να μην μας λογοκρίνουν οι άλλοι.
Λέω απλώς ότι οι θρησκευτικοί ηγέτες ξεχωρίζουν ως τέτοιοι στα μάτια μου όχι από τίτλους αλλά από πράξεις καταλλαγής, αυτοσυγκράτησης και σύνεσης.
Αν καίνε Βίβλους στη Μαλαισία ή στο Σουδάν έχουν τη δική μου συμπόνια. Αδυνατώ να τους μιμηθώ και να κάψω Κοράνια. θα τους διαμηνύσω ότι τα 'χεις πάρει στο κρανίο με την πάρτη τους αλλά κάτι μου λέει ότι δεν θα ιδρώσουν.
Και ακριβώς επειδή στις "πολεμικές διαθέσεις" θαρρώ πως θα κινδυνεύσει ο διάλογος, γι' αυτό προτιμώ τις τακτικές Βαρθολομαίου "να αποφεύγουμε καταστάσεις που μπορεί να θίγουν τα πιστεύματα άλλων".
Τώρα αν εσύ, αδερφέ, πιστεύεις άλλα, άντε να ταχτώ δις .. με τον Βαρθολομαίο (να παραθέσω κι εγώ το απόσπασμα που λέει ο έτερος Άγιος Πατέρας) και δόξα τω Θεώ εμείς διάλογο θα έχουμε ακόμη :)
Φιλιά

29/9/06 22:24  
Blogger advocatus diaboli said...

Γεια σου, βρε Εργοτελίνα. Κι εγώ αυτό θα ήθελα να γράψω: Διαφωνώ με αυτό που λες, όμως θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες. Είτε δίκιο έχει ο Πάπας είτε άδικο, είτε δίκιο έχει ο ιμάμης είτε άδικο, είτε δίκιο έχει ο βουδιστής ιερέας είτε άδικο, μπορούν ελεύθερα να δημοσιοποιούν τις απόψεις τους. Γιατί αλλιώς ξεκινάμε από τις γελοιότητες που θα γίνουν στην όπερα του Μότσαρτ, περνάμε στις πυρπολήσεις θρησκευτικών μνημείων και θα καταλήξουμε στον θάνατο.

30/9/06 09:14  
Blogger ovi said...

Κατακόκκινος ο πίνακας και που να τον έβλεπες και η εξήγηση ...είναι ο ήλιος!!!

Και για να επανερχόμαστε, πιθανώς στην Ελλάδα να έχει ξεπεραστεί το θέμα με τα σκίτσα του Μωάμεθ, εδώ όμως οχι γιατί όλα αυτά είναι η αρχή του παγόβουνου δεκάδων απειλών και προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε με αυξανόμενη τάση όσοι ζούμε και δουλεύουμε και πάνω από όλα ζούμε από το γράψιμο στη βόρειο Ευρώπη. Υπάρχουν συνάδελφοι με ιστορία που χάσαν τις δουλειές τους και κινδυνεύουν να μην μπορούν να βρουν δουλειά ...πουθενά, γιατί χαρακτηρίστηκαν ...επικίνδυνοι. συλλαμβάνεις τι λέω; Συνάδελφος που δημοσίευσε άρθρο υποστηρίζοντας την ελευθερία του λογού έχει ισοπεδωθεί, χαρακτηριστεί επικίνδυνος και ξαφνικά βρίσκεται σε υποδιεστερη θέση με τον κάθε φανατικό που είναι στη κυριολεξία στην άλλη πλευρά του πλανήτη και τον κατήγγειλε καίγοντας δανέζικες σημαίες.

Και οχι αυτό το θέμα της αυτολογοκρισίας έχει κάποια όρια, και βέβαια είμαι προσεκτικός με τις λέξεις όταν γράφω και βέβαια είμαι πολύ ευαίσθητος σε δεκάδες θέματα αλλά και αυτό το δικαίωμα της αυτολογοκρισίας είναι δίκη μου επιλογή όταν το κάνω δεν μου το επιβάλει κανένας, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι θα πνίξω τις δικές μου ιδέες περί ελευθερίας για χάρη κάποιου που από ορισμού θέλει να μου πνίξει αυτή την ελευθερία. Βλέπεις και πάλι τονίζω ότι όλοι αυτοί οι φανατικοί και χριστοδουλοι ανεξάρτητα με το πιστεύω τους και που έχει να κάνουν με την τσέπη τους η τα εγώ τους και δεν έχουν καμιά σχέση με το θεό που υποτίθεται ότι αντιπροσωπεύουν είναι υπεύθυνοι για το ότι συμβαίνει και αυτούς ‘υποχρεώνομαι’ να σεβαστώ, όταν το λιγότερο μου προκαλούν αηδία! Και οχι δεν θα υπερασπιστώ ποτέ στο κάθε μικρό και φανατικό Χίτλερ το δικαίωμα να λέει ότι θέλει.

Κάτι τελευταίο, δεν είμαι εκνευρισμένος η κάτι παρόμοιο, το μόνο που πραγματικά μου κάνει εντύπωση είναι το πως δεν έχει φτάσει αυτός ο χαμός την Ελλάδα και αντιμετωπίζεται τόσο ...νηφάλια!!! μήπως όταν έρθει θα δούμε πάλι πορείες εκατομμυρίων χριστιανών να υπερασπίζονται την χριστιανικοτητα της Μακεδονίας όπως είδαμε και στο παρελθόν αποπροσανατολίζοντας το κόσμο από το πραγματικό πρόβλημα μέχρι να είναι πια αργά;

1/10/06 17:17  
Blogger oistros said...

Όποτε ακούω για Βαμμένους ήλιους θυμάμαι τη Γιοβάννα. Τραγουδούσε όπερα και βρέθηκε κάποτε να γράφει βιβλία. Ένα από αυτά λεγόταν Βαμμένος ήλιος. Πήρε τον τίτλο του από ένα περιστατικό που περιέγραφε κατά το τέλος. Το ζευγάρι των ηρώων της κάθεται σε ένα εξοχικό ταβερνάκι για να θαυμάσει ένα ηλιοβασίλεμα δίπλα στη θάλασσα. Ο ταβερνιάρης -ένας συμπαθητικός θυμόσοφος- τους πλησιάζει: Καθίσατε έξω να δείτε κι εσείς τον ήλιο ε? Και να σκεφτείτε πως κάθε καλοκαίρι έρχεται ένας διάσημος Άγγλος ζωγράφος. Στήνει εδώ ακριβώς που κάθεστε με τις ώρες τα σύνεργα και ζωγραφίζει τον ήλιο. Και δεν την ξέρω τη γλώσσα του γιατί αν την ήξερα θα του 'λεγα. "Κάτσε άνθρωπέ μου και κοίτα τον. Τι τον ζωγραφίζεις? Όσο καλά και να τον φτιάξεις στο χαρτί, βαμμένος ήλιος θα 'ναι".
Πειράζει που απόψε έχω διάθεση να μιλώ για βαμμένους ήλιους και όχι για τα υπόλοιπα? Ες αύριον τα σοβαρά να αρμόζουν και με τις .. Τσαγκαροδευτέρες :))

1/10/06 22:05  
Blogger ovi said...

:D

2/10/06 11:52  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home