Tabs: Blog | About Me |

7.9.06

Στην υγειά της πόρνης της άγνοιας!!


Οι φίλοι του τον έλεγαν "φιλόσοφο". Και ήταν πολλοί. Μου πήρε καιρό να μάθω ότι το όνομά του ήταν Κώστας. Κανείς δεν τον φώναζε έτσι πια. Καθόταν σιωπηλός μπροστά στις πολύβουες παρέες. Έπινε κι άκουγε. Μιλούσε μόνο όταν γούσταρε πραγματικά να πει κάτι. Για αρκετό καιρό τον θεωρούσα "υπερτιμημένο". Μέχρι που καναδυό περιστατικά με έκαναν κι άλλαξα γνώμη.
Η παρέα γύρω ετερόκλητη. Κι όλο και πλήθαινε. Ένας δικηγόρος, μία μακιγιέρ, ένας επιχειρηματίας, μία διαφημίστρια, ένας πανεπιστημιακός, μία "οικοκυρά", ένας αγρότης, δύο φοιτήτριες, ο φίλος της μίας φαντάρος, ένα ζευγάρι εφοριακών και ένας μεγαλομπακάλης (ιδιοκτήτης σούπερ μάρκετ συστηνόταν) μετά της συμβίας του. Τιτίβιζαν ξέγνοιαστα για τα τρέχοντα και τις διακοπές που τελείωσαν. Μετά ήρθαν τα μεζεδάκια. Η κουβέντα αραίωσε. Η παρέα υποκλίθηκε στις γεύσεις και το κρασί προς στιγμήν, για να ξαναπιάσει την επικαιρότητα μετά με χορτάτη ... διάθεση. Από το Μουντομπάσκετ μέχρι τον πόλεμο στο Λίβανο και τον Γκίντερ Γκράς. Θριαμβολογίες, αναλύσεις, αφορισμοί, διαφωνίες και πάλι απ' την αρχή. Κι ο φιλόσοφος αμέτοχος. Η φοιτήτρια της κοινωνιολογίας (πολέμιος του Γκράς μετά τις αποκαλύψεις, υπέρμαχος της Χεζμπολάχ ενάντια στα κατεστημένα και λάτρης της εθνικής μπάσκετ που -κατά δήλωσή της- πρωτοείδε χθες) αποφάσισε με τον αυθορμητισμό της ηλικίας της να τον βάλει στην κουβέντα.
-Κι εσείς -που σας λένε και φιλόσοφο- τι λέτε για όλα αυτα? τον ρώτησε όλο νάζι.
Ξαφνικά σταμάτησαν όλοι την κουβέντα και κρεμάστηκαν στα χείλη του. Εκείνος -σαν μέγας θεατρίνος που βγαίνει στη σκηνή- δεν βιάστηκε. Άρχισε να μετατοπίζει αργά τα πιάτα από τον χώρο που βρισκόταν μπροστά του. Μετά έβγαλε τελετουργικά ένα στυλό από την τσέπη του. Κι αφού βεβαιώθηκε με μία ματιά ότι είχε την προσοχή όλων, είπε:
- Έχω μία θεωρία. Την αποκαλώ θεωρία της γνώσης και της άγνοιας.
Έφερε το στυλό και έφτιαξε μία κουκίδα στο χάρτινο τραπεζομάντηλο μπροστά του.
- Έστω ότι εδώ έχουμε έναν άνθρωπο ανόητο. Αμόρφωτο. Αδαή. Αγνοεί τα πάντα. Οι γνώσεις του δεν έχουν κύκλο. Είναι απλά μία αυτοτελής κουκίδα. Μικρή κι ασήμαντη.
Ξαναπήρε το στυλό και ζωγράφισε γύρω από την κουκίδα έναν μικρό κύκλο. Η κουκίδα έμενε στο επίκεντρο.
- Εδώ είναι ένας άλλος άνθρωπος. Ξέρει περισσότερα. Όχι πολλά όμως. Η γνώση του έχει ένα μικρό κύκλο. Φανταστείτε αυτόν τον κύκλο να έχει επίκεντρο την κουκίδα του προηγούμενου αλλά να βρίσκεται λίγο πιο ψηλά. Ας πούμε με καλύτερη θέα. Καταλαμβάνει κάποιο χώρο, λοιπόν, ο κύκλος του. Ο ίδιος συνειδητοποιεί ταυτόχρονα ότι η άγνοια του μπορεί να είναι μεγαλύτερη της γνώσης. Γιατί είναι πιο ψηλά και βλέπει καλύτερα.
Το στυλό συνέχισε να φτιάχνει ομόκεντρους κύκλους γύρω από την κουκίδα. Όλο και πιο μεγάλους.
- Κι αυτοί είναι άλλοι άνθρωποι. Με γνώσεις όλο και περισσότερες. Κύκλους μεγαλύτερους. Και έστω κάθε φορά κι ένα επίπεδο ψηλότερους. Όσο αυξάνονται και ανεβαίνουν οι κύκλοι τόσο οι κάτοχοι -καθώς στέκονται στο επίκεντρο τους- συνειδητοποιούν πόσος χώρος μένει ακόμη κενός έξω από το κυκλάκι τους. Πόσο χαώδης είναι η γνώση που αγνοούν (έδειξε με μία κίνηση το υπόλοιπο λευκό και άγραφο τραπεζομάντηλο). Ας πάμε για παράδειγμα, στον μεγαλύτερο κύκλο μας. Τον εξυπνότερο και πιο μορφωμένο της υπόθεσης. Η περιφέρεια στον κύκλο των γνώσεων του αυξημένη. Και φυσικά το δικό του επίκεντρο είναι στην κορυφή. Αλλά ο ίδιος από εκεί έχει μία τρομακτική θέα του "ωκεανού" των γνώσεων που αγνοεί. Κι αυτό τον κάνει πιο συνεσταλμένο. Ας γυρίσουμε τώρα στον αρχικό μας ήρωα. Τον παντελώς ανόητο και αμαθή. Ο δικός του κύκλος ένα κενό σύνολο. Μία απλή κουκίδα βουλιαγμένη στο πιο χαμηλό επίπεδο. Με θέα κοντόφθαλμη. Δεν ξέρει τίποτα. Και πανευτυχής καθώς είναι στην άγνοιά του, δικαιούται να ομιλεί για τα πάντα.
Μετά σήκωσε τελετουργικά το ποτήρι. Γέλασε δυνατά και είπε:
- Στην υγειά της πόρνης της άγνοιας.

Ετικέτες

buzz it!


Permalink για το "Στην υγειά της πόρνης της άγνοιας!!"

11 Comments:

Blogger sikelia said...

Πολύ μου αρέσουν αυτής της κλάσης οι άνθρωποι.
Στην υγειά της!!

7/9/06 04:05  
Blogger Μαύρος Γάτος said...

Εν αναμονη του δεύτερου περιστατικού....

Μπορείς να πεις στον Κώστα ότι η πόρνη η άγνοια μπορεί μεν να φέρεται ανέμελα αλλά φέρει την ασχήμια και την καταστροφή.

Δεν θα έπινα ποτέ στην υγειά της.
Σ:)))

7/9/06 10:44  
Blogger Μαύρος Γάτος said...

..δηλαδή φυσικά και να μην του το πεις, το ξέρει, αλλά ήθελα να το τονίσω....

7/9/06 14:16  
Blogger Rodia said...

Εμένα κάτι τέτοιοι τύποι μου τη σπάνε, που το παίζουν βαρύγδουποι και μακράν.
Ο αγαπημένος μου φιλόσοφος είναι ο Δημόκριτος! Μέσα για μέσα στη ζωή και τις χαρές της, κάπως σαν τον "τρελό του χωριού" με αυτογνωσία και απέραντη αίσθηση του χιούμορ, δεν δίσταζε να "ξεπέφτει", να γελοιοποιείται αυτοσαρκαζόμενος. Η εικόνα του απόμακρου φιλόσοφου με απωθεί.

:-)

..για τον Κώστα που γράφεις, η εικόνα που σχημάτισα είναι ενός παραιτημένου ανθρώπου, ψιλομεμψίμοιρου φοβιτσιάρη.. και.. σόρρυ..

ξανα:-)

(αλλά κάτι τέτοιοι είναι που έλκουν το θαυμασμό)

7/9/06 14:38  
Anonymous argyrenia said...

εν οίδε, ότι ουδέν οίδε... Σωστός!

7/9/06 17:59  
Blogger oistros said...

sikelia
άσπρο πάτο :)
Δήμαρχε
μην είστε τόσο αυστηρός. Μέχρι και δοκίμια γράφτηκαν για την χρησιμότητά της. Ένα ποτήρι κρασί δεν θα της χαλαλίζατε?
Χαμογελάστε. Το χιούμορ λείπει από την πολιτική μας σκηνή. :)
Rodia
Ίσως εγώ είμαι ανάξια να μεταφέρω τις εικόνες των ανθρώπων. Ο φιλόσοφος δεν είναι καθόλου παρατημένος. Αντίθετα, είναι ένας άνθρωπος που "μελώνει" τις λέξεις πριν στις προσφέρει. Κι όταν δεν έχει μέλι εκείνος, ή όρεξη εσύ, απλά σωπαίνει. Ομολογώ ότι στην αρχή είχα τις ίδιες σκέψεις με σένα. Αλλά τελικά είναι ένας πολύ ευαίσθητος και βαθειά φιλοσοφημένος άνθρωπος. Ίσως θα πρεπε να είμαι πιο περιγραφική μαζί του. Σκέψου την εικόνα ενός Μάνου Κατράκη. Τον παρεξηγείς που δεν γλεντοκοπά άνετα με τους υπόλοιπους? Οι αύρες των ανθρώπων είναι -τελικά- σύνολα. Κι αν αποκόψεις μόνο τον λόγο τους, τους αδικείς.
argyrenia
καλώς ορίσατε. Από τους αρχαίους .. ως τους νεώτερους κοινές οι διαπιστώσεις. :)

8/9/06 00:26  
Anonymous argyrenia said...

Καλώς σας βρήκα! Θα περνάω για καφέ!

8/9/06 10:25  
Anonymous z43k0 said...

Το διάβασα πρώτη φορά αυτό το κείμενο πριν 3- 4 μέρες [can't remember]. Είναι η πιο ωραία ιστοριούλα που έχω διαβάσει εδώ και καιρό. Και είναι τοσες πολλές οι περιπτώσεις που καλύτερα να μην ξέρεις τίποτα. True. Παραπέμπει σε Σωκράτη και το κλασικό ρητό, στην μετριοφροσύνη των πραγματικά σπουδαίων σε όλους τους τομείς [μου έρχονται κάποια ονόματα από χώρους όπως η μουσικής, επιστήμες, τέχνη γενικότερα].

9/9/06 13:16  
Anonymous Vermint said...

Στο σχόλιο του-ης Rodia, διακρίνω μια παρεξήγηση της προσωπικότητας του φιλοσόφου (... του συγκεκριμένου, αλλά και γενικότερα των φιλοσόφων). Δεν φαίνεται πουθενά στο κείμενο, ότι ο ίδιος τοποθετεί τον εαυτό του σε μια από τις υψηλότερες βαθμίδες των κύκλων της γνώσης, που στοιχειοθετούν τη θεωρία του. Το πιο πιθανό για μένα, είναι να αυτοτοποθετείται πιο κοντά στη βάση παρά στην κορυφή. Ομοίως, πολύ σοφά, δεν τοποθετεί και κανέναν από τους συνδαιτυμόνες σε κάποια βαθμίδα. Τους αφήνει να κάνουν τις δικές τους εκτιμήσεις και να τοποθετήσει ο καθένας τον εαυτό του (και για τον εαυτό του), όπου νομίζει. Όσον αφορά σ’ αυτήν καθαυτήν την θεωρία, δύσκολα θα μπορούσα να δεχθώ την ύπαρξη "κουκίδων", δηλαδή ανθρώπων με καμία απολύτως γνώση, γιατί η γνώση δεν είναι μόνο επιστημονική, αλλά και εμπειρική και η παραμικρή γνώση, προσδίδει σ' ένα σημείο, έστω έναν ελάχιστο όγκο, ικανό να ορίσει μια ελάχιστη περιφέρεια ενός κύκλου. Εκτός αν μιλάμε για βρέφη που δεν έχουν αναπτύξει ακόμα μια κάποια νοητική υπόσταση ή για κλινικές περιπτώσεις (... εδώ έρχεται το "μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι", για να συνδέσει την ανθρώπινη φύση με τη δυστυχία, αλλά αυτό είναι μια άλλη, μεγάλη ιστορία). Λαμβάνοντας υπ' όψιν την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους, δέχομαι τη σχηματική απεικόνιση των κύκλων, σαν την κοινωνία των ανθρώπων, που έχει σαν βάση την κουκίδα ενός άλλου είδους, που όμως δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ανθρώπινο, εφόσον δεν έχει καν την επί-γνωση της ύπαρξής του και της ύπαρξης του σύμπαντος.

29/10/06 20:20  
Blogger d.k.h said...

Καλώς σας βρήκα.......θα τα λέμε!

23/4/07 23:30  
Blogger ateojoi said...

Αυτό που κάνουμε δεν το καταλαβαίνουν ποτέ, μα μονάχα το επαινούν ή το κατηγορούν. ΝΙΤΣΕ

22/11/08 19:48  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home