Tabs: Blog | About Me |

Κυριακή, Δεκεμβρίου 17

Καταδιώκοντας το (οινο)πνεύμα των Χριστουγέννων!



"Θέλω όλο το τεύχος να "μυρίζει" .... Χριστούγεννα"
ούρλιαζε συνεπαρμένος από
ένα σχέδιο που υπήρχε με σαφήνεια μόνο στο μυαλό του.
"Θέλω να βρείτε το πνεύμα των Χριστουγέννων και να το αποτυπώσετε πλήρως".
Έψαξα βιαστικά εντός μου και με βρήκα .. άδεια. Είπα να κάνω μία βόλτα στην πόλη, μπας και τσακώσω πουθενά το πολυπόθητο ... πνεύμα.

Πλατεία Ελευθερίας ώρα δεκάτη βραδινή. Κυκλοφοριακό και μπινελίκια στις μεγάλες δόξες τους. Θαυμάζω το δέντρο του Δημάρχου. Ψηλό, εντυπωσιακό και γκλαμουράτο. Απόλυτα ... ευρωπαϊκό και trendy. Κατά πώς μας πρέπει, δηλαδή.
Στο χώρο της πλατείας, που προ ετών μεταμορφώσαμε σε μία ντιζαϊνάτη
αρχιτεκτονιά (πετσοκόβοντας δέντρα και τσιμεντώνοντας χώματα, εξαφανίζοντας
τα ξύλινα παγκάκια και προσθέτοντας κάτι ασαφή μεταλλικά φαλλικά σύμβολα)
το
πνεύμα των Χριστουγέννων κάνει ... σουλάτσο
. Καμιά σαρανταριά ξύλινα σπιτάκια
στήθηκαν για να ξαποσταίνει ολούθε. Φιλόξενοι ιδιοκτήτες τους (έναντι αδράς εννοείται αμοιβής) οι μεγαλύτερες εμπορικές επιχειρήσεις του Ηρακλείου. Εκεί, ανάμεσα σε προσπέκτους, μπλα μπλα και δωρεάν δείγματα, οι σύμβουλοι marketing ξαναγράφουν ... την Χριστουγεννιάτικη ιστορία του Ντίκενς. Στη σύγχρονη version ...

H άκρη του ματιού μου συλλαμβάνει μία γνωστή φιγούρα: η Μαιρούλα, φορτωμένη
με τσάντες ψάχνει ταξί στην Αστόρια. Σταματάω και προσφέρομαι. Ξεφορτώνει
μπαγκάζια στο πίσω κάθισμα, παίρνει ανάσα κι αρχίζει το ποιηματάκι με τίτλο: που
θα κάνεις Χριστούγεννα; Λέω κάτι ασαφή εγώ, λέει κάτι ... σαφέστατα εκείνη.
- Ψάχναμε να κλείσουμε Αναδρομές, αλλά μας βλέπω τελικά στο Ολυμπία Παλλάς.
Στη διαδρομή ρωτάω για τα ψώνια.
- Πήγα στο bazaar στη Λότζια, ρε φιλενάδα, τι να κάνω; Είναι και οι άτιμες οι
δημόσιες σχέσεις στη μέση. Ε και καταλαβαίνεις, έπρεπε να κάνω έναν σχετικό τζίρο.

Την αφήνω και σκέφτομαι πως νοιώθουν οι .. ταξιτζήδες, που ακούνε το μακρύ και το κοντό του καθενός.

Καθώς κατευθύνομαι -με τάσεις μαζωχισμού ομολογουμένως- ξανά προς το κέντρο χτυπάει το κινητό. Ακούω μία αγχωμένη φωνή:
- Διάλεξε γρήγορα και πες μου για προπαραμονή Χριστουγέννων, θα προτιμούσες
Πλούταρχο ή Πανταζή;

Γελάω ... κάτι σε Andrea Bocelli, λέω, μήπως σου βρίσκεται;
- Καλά, μάλλον τον Πλούταρχο θα φέρουμε, αλλά ο Πανταζής μας κάνει καλή προσφορά. Τέλος πάντων, δεν βοηθάς και πολύ. θα σας κρατήσω τραπέζι. Μην το ξεχάσεις.

Κλείνω το τηλέφωνο και σκέφτομαι ...
διλήμματα που τα 'χει κι αυτό το πνεύμα των Χριστουγέννων. Άκου, Πλούταρχο ή Πανταζή !!
Φτάνω παραλιακή. Στο Μέγαρο είμαι καλεσμένη σε φιλανθρωπική εκδήλωση. Μυστήριο και ανεξηγήτο πώς συνδέσαμε τις μέρες των γιορτών με όσα αποθέματα φιλανθρωπίας έχουν απομείνει μέσα μας. Και πώς επιμένουν κάποιοι με ξενέρωτες εκδηλώσεις να μας τα εξαφανίσουν. Κάθομαι στο πάρκινγκ κι ανάβω τσιγάρο, παρακολουθώντας την άφιξη των .. επισήμων. Κυρίες με τουαλέτες και το ένα ζώο ριγμένο στον ώμο. Το ... άλλο στο μπράτσο. Θα σπάσουν την ανία τους απόψε βγάζοντας το φιλότιμο σε πλειστηριασμό. Οι πολιτικοί καταφτάνουν με τους παρατρεχάμενους και το μόνιμο χαμόγελο της συγκατάβασης σε πρώτη ζήτηση. Επιχειρηματίες καλωδιωμένοι με τα κινητά τους και μερικές πιτσιρίκες .. βισματωμένες πάνω τους. Σαν κινητά κι αυτές. Μοντέλα τελευταίας γενιάς !!!

Μπαίνω στην αίθουσα και μία κομψή αφίσα με πληροφορεί πως όλα γίνονται για τα παιδιά με νεοπλασματικά νοσήματα. Τι γνώμη θα είχαν αλήθεια, αυτά τα παιδιά αν αντίκρυζαν απόψε τους "ευεργέτες" τους να τα ψυχοπονούν πίνοντας σαμπάνια και απολαμβάνοντας καναπεδάκια με χαβιάρι και σολωμό;
Σαρώνω με το βλέμμα την αίθουσα. Κάτι κυρίες στα πρώτα ήντα -με το πλισέ στο πρόσωπο διπλωμένο προσεκτικά- περιφέρουν την βαριεστιμάρα τους και θαυμάζουν διακριτικά κάτι ξέμπαρκους πιτσιρικάδες. Οι σύζυγοι τους παρά κει ομιλούν ασταμάτητα για κάποια κουτσομπολιά περί νέων συνεργατών στις Μινωϊκές Γραμμές.
Παρακάτω μία παρέα δημοτικών συμβούλων ασχολείται με το πως ο Δήμαρχος
έκλεισε για το ρεβεγιόν των Χριστουγέννων την αξιέραστη και -προφανώς, λέμε τώρα - καλλίφωνη Κέλυ Κελεκίδου.
Το πνεύμα των Χριστουγέννων ... κόβει φλέβες. Κι εγώ είμαι στα πρόθυρα ... να το
μιμηθώ.

Ετικέτες

buzz it!


Permalink για το "Καταδιώκοντας το (οινο)πνεύμα των Χριστουγέννων!"

8 Comments:

Blogger Καπετάνισσα said...

Τώρα, αν σε καταλαβαίνει ένας άνθρωπος εδώ μέσα, είμαι εγώ, το ξέρεις!

Κάλλιο με τα οινοπνεύματα Οιστράκι μου.
Να γλυκαθεί το λαρύγγι, να πιάσει και το τραγούδι.
Όχι Πανταζήδες και λοιπούς, δεν το συζητώ... Κι αν έχουμε να τραγουδάμε σ΄ετούτον εδώ τον τόπο!

Κόντρα στα απέξω παρατράγουδα...


Την αγάπη μου!

11:30 π.μ.  
Anonymous phivos said...

Καλά, για να καταλάβω κι εγώ που έλειπα στας Ευρώπας κι έχασα τεύχη, τι εστί "Πνεύμα των Χριστουγέννων", πείτε μου πληζ, τι ακριβώς γιορτάζετε την μέρα εκείνη;

8:56 μ.μ.  
Blogger ONOMATODOSIA said...

spastikes meres.pseutikes giortes.egw pantws de ßriskw kamia ousia...

6:48 μ.μ.  
Anonymous nuwanda said...

xaxa, ωραια τα γραφεις αγαπητη μου! ...ψευτογκλαμουρια παντου και ψυχαναγκαστικη διασκεδαση, τι αλλο θα μπορουσε να ειναι τα Χριστουγεννα στην εποχη μας?

ΥΓ. Αποριες μου αλυτες:

1. Ολα αυτα τα χιλιαδες, απιστευτα κιτς στολισμενα μπαλκονια, με φωτακια και αγιοβασιληδες ορειβατες, τι ακριβως συμβολιζουν?

2. Ως συνεπης επισκεπτης του νησιου once a year, αναρωτιεμαι ποιοι απαραδεκτοι ενεκριναν και δημιουργησαν αυτο το εκτρωμα της πλατειας Ελευθεριας? (θα μου πεις, αυτοι που κατεστρεψαν και την πλατεια Ομονοια ςστην Αθηνα...)

12:17 μ.μ.  
Blogger Γεώργιος Χοιροβοσκός said...

E,Όχι! Mην τους κόψετε τις φλέβες και τα λαρύγγια μέρες πούρχονται. Αφήστε
τους να ζήσουν λίγο ακόμη:-)

1:33 μ.μ.  
Blogger oistros said...

Καπετάνισσα
ώρες ώρες λέω όντως "δεν ήταν νησί. Ήταν θεριό που κείτονταν στη θάλασσα".
Φιλιά

Θείο
απαγόρευσαν τα φωτάκια στη Λόντρα και έμεινες .. εκτός κλίματος?
Στα Παρίσια δεν .. στολιστήκατε?
Αχ .. πρέπει να σου κάνω ταχύρρυθμη εκπαίδευση. Γιορτάζουμε τη γέννηση του Χριστού, λέμε. Άνοιξε και κανένα Παπαδιαμάντη να ενημερωθείς :)

Ονοματοδοσία
πιο δύσκολες για όσους έχουν μέτρο των εποχών που τις απολαμβάναμε αληθινά.

nuwanda
θίγετε θέμα .. ανάθεμα. Παρακολουθώ έκπληκτη τις τελευταίες μέρες τον .. αθέμιτο ανταγωνισμό του απόλυτου κίτς. Αλλά επιφυλάσσομαι να σας το ποστάρω γιατί έχει και την πλάκα του. Στην γειτονιά μου έστω.
Όσο για την πλατεία είναι .. αμαρτωλή υπόθεση. Ένας παλιότερος δήμαρχος είχε την φαεινή ιδέα να δώσει σε πανελλαδικό αρχιτεκτονικό διαγωνισμό την αναμόρφωσή της. Παραδόξως, τον κέρδισε ένας γνωστός του. Έφτιαξε και μία ωραία μακέτα και μετά αρχίσαμε να ξεριζώνουμε κάτι .. παλιομοδίτικα δέντρα και να την στρώνουμε με μάρμαρο. Την διακοσμήσαμε και με εκείνους τους ωραίους "εκτοξευτήρες" και άρχισαν οι Ηρακλειώτες να στοιχηματίζουν για μήνες .. τι θέλει να πει ο καλλιτέχνης. Μετά άρχισαν οι βροχές κι ο κόσμος έσπαγε .. πόδια στην πλατεία. Και βγήκε ο γνωστός του παλιού δημάρχου και είπε "εγω αλλιώς τα είχα σχεδιάσει". Και μετά ... άλλαξε κι ο δήμαρχος. Μερικοί, λένε πως έφταιγε η πλατεία για την αλλαγή στον θώκο. Ο νέος δήμαρχος λοιπόν, σκέφτηκε να ζητήσει την γνώμη των δημοτών του για την πλατεία. Και την είπαν όλοι με όρεξη. Το βασικό συμπέρασμα ήταν ότι σε κανέναν δεν άρεσε ως είχε. Και μετά ο νυν Δήμαρχος -που πολύ προβληματίστηκε από την ... ποικιλία των προτάσεων- κατέληξε στο συμπέρασμα ότι ... έχει αρμοδιότητα το ΥΠΕΧΩΔΕ. Έτσι μας έμεινε η αρχιτεκτονιά και την καμαρώνουμε. :)

Χοιροσφάκτη
αφήνουμε τις .. βαρβαρότητες στους αρμοδίους :) Αλλά οι δικές μας φλέβες .. μας ανήκουν και τις κάνουμε ό,τι θέλουμε.

2:05 μ.μ.  
Blogger philos said...

Τελικα ζούμε το παραμύθι μας ο καθενας... Παραμυθιαζόμαστε και παραμυθιάζουμε...
Αλλά πάντα τα Χριστούγεννα παραμένουν μία κομβική ημερομηνία, ένα μικρό αλλά ουσιαστικό διάλειμμα από τους φρενήρεις ρυθμούς μας.
Καλές γιορτές!

5:46 μ.μ.  
Blogger phivos said...

Για ποια απαγόρευση φωτακίων ομιλείς; Δεν πρόσεξα κάτι τέτοιο.

Εδώ στολισμός; Μιζέρια να μη θίξουμε λέει, Ζουίφους και Μούσληδες! Τους Κίνους έτσι κι αλλιώς τους έχουμε γραμμένους! Ευτυχώς που εγώ, γιορτάζω δική μου γιορτή!

1:47 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home